Dacht ik toch echt weer even dat mijn computer de geest had gegeven.
Jammer, zei E, er was deze week juist een Mac Book in de aanbieding maar je zult nu wel te laat zijn.
Maar toen kwam Superduif. Hij liep plechtig een rondje om de tafel…
En daar straalde het inzicht binnen: er was slechts een stop doorgeslagen. Iets met de waterkoker.
Een rondje? Ik zie toch de contouren van een hart. Of ligt dat aan mij? *bloos* In elk geval heeft het goed geholpen.
Computers staan er bekend om dat ze een slechte verstandhouding met gekookt water hebben.
Ja, de dieren hebben zoveel innerlijke wijsheid. Wij mensen zien dat alleen vaak niet.
Ik zie een hartje. Echt een tortelduif.
Had ie zulke grote voetjes of is dat tafeltje zo klein?
Vroege Valentijnsduif, een zeldzame wintergast..
@edwinek: het was een flinke duif met goeie voeten en de tafel is een bistrotafeltje.
Soms valt alles in een keer naadloos op zijn plaats. De duif, het hart en de stop. Perfect.
Superduif? Wij komen niet verder dan tortelduif…
Erg handig zo’n Superduif en ik moet met dat blonde haar alles zelf bedenken….
Ik kan me de teleurstelling van E. wel voorstellen.
…en de duif heette Eureka.
Bij ons kruisen de vogel- en kattesporen elkaar… Nee, de sneeuw is nog wit!