De schaatscursus is afgelopen.
“Jullie waren een heel leuke groep†zei de schattige juf en ze had gelijk, we waren een heel leuke groep. Een vrolijk allegaartje van stuntelaars die dapper in beginnende schaatsers veranderden.
De oefenknipkaart is ook vol dus we kunnen achterover gaan zitten.
Maar dat doen we natuurlijk niet, al beginnen P en ik niet meteen aan een nieuwe cursus. Eerst maar eens wat kilometers maken, als het moet op de ijsbaan maar uiteraard liever op natuurijs.
En ziet, daar was natuurijs.
Het is nog wat dun maar ik heb vanmiddag toch maar eens een verkennend rondje langs de ondiepe watertjes in de buurt gemaakt. Bij de sloot langs het stadspark stonden twee meisjes met hun voeten ijsscherven van de kant af te trappen. Nee, het ijs is overduidelijk nog niet geschikt om je op te begeven. Maar wel voor een foto, ziet dit er niet veelbelovend uit?
Maar hé! Wat is dat? Daar helemaal achteraan, daar beweegt iets, op het ijs. Het beweegt niet alleen, het springt als een dolle heen en weer. Welke waaghals is daar op dat flinterdunne ijs een beetje uit zijn bol aan het gaan?
Ik heb geen verrekijker bij me maar de compactcamera kan een heel eind inzoomen. En als ik de foto op het schermpje ook maximaal inzoom dan herken ik hem.
De rooie! Verbaast me niks, hij is stoer!
Jemig, de rooie is zeker stoer. Het is echt maar een heel dun laagje nog.
Die rooie begeeft zich op glad ijs. Wat een timing aargh, die schaatscursus bedoel ik.
Die durft wel over één – nou vooruit twee nachtjes – ijs …
Nu jij nog, ik kijk vol verwachting uit naar het verslag van je eerste tocht(je).
Ah… Rhian Kat.
Die heeft lef… Normaliter doen katten dat toch niet al te gauw.
@Anders:
of Rhian Cat.
Ja hij was beslist aan het trainen!
Zo zijn dei rooien; mijn rooie Koos vond het ook altijd heel erg spannend en er was van alles te vangen ook.
Ik zelf (ook rood) ben ooit eens door het ijs gezakt, gelukkig ondiep, maar daar zat ik kleddernat in de schoolklas door mijn stoerigheid.
Ik hoop voor jullie op veel ijsplezier; het mooiste is natuurlijk in de natuur.
Groetjes en ik heb veel bewondering voor jou en P.
@therese: haha, en niet eens een preek van de nonnen? Op de school van onze kinderen, met vijvers rondom, hadden ze speciaal ondergoed en trainingsbroeken voor zulke gevallen.
Ach, hier in Zeeland wordt het toch nooit wat. Er is hier nog geen twee hectare zout water. En als dat al bevriest, staan er meteen 800 m/v op om te schaatsen. Voor het zover is, gooit de jeugd er bakstenen op, omdat ze er geen notie van hebben hoe leuk schaatsen is.
Garfield come home.:-)
Nu maar hopen dat de vorst doorzet.
Onze zwart-witte is ook al op het ijs geweest. Doodeng, maar hij is niet te houwen.
@Lien: Niet te houwen? Is het een friese zwartbonte misschien?
Snobbel durft dat ook best, hij sluipt dan met voorzichtige poten over het tuinvijvertje.
@Dat weet ik niet, maar Fries bloed heeft-ie vast wel.
Ik zakte door het ijs toen ik op de middelbare school zat (zonder nonnen dit keer). Ik durfde niks te zeggen, want officieel mocht je daar niet eens komen in de pauze. De hele ochtend zat ik in de klas met ijskoude benen.
Nikste speciaal ondergoed en trainingsbroeken. De wereld was ook hard daar op die school…
Die rooie weet nu zeker dat zijn naam J. is, hij kan over water lopen!
Je wordt wel op je wenken bediend zo, schaatscursus afgelopen en vrijwel direct natuur ijs ter beschikking.
Succes met de eerste kilometers. Hopelijk sta je net zo moedig op het ijs als die rooie.
Hm, onze Friese dame is nog niet de sneeuw in geweest…
Ha! Dat ie dat durft zeg!
En wat is er een pak gevallen hè! Onze poek heeft vanochtend besloten dat sneeuw aan de buik niet fijn is en ligt nu te braaien tegen de radiator…