Zo. Mijn bescheiden bijdrage in de strijd tegen de akelige ziektes is weer geleverd. Eigenlijk ben ik meer een mooiweercollectant, geen echte doorgewinterde idealist. Ik sta dan ook niet op de lijst van het reumafonds. De buurvrouw wel want haar moeder heeft reuma, maar de buurvrouw was op vakantie. Dan doe je dus je nabuurplicht, de plantjes, de post en welja, ook maar de collecte.
Eerder heb ik nooit in deze maand gecollecteerd, de afgelopen week viel mij ineens op dat je gemiddeld per deur heel wat tijd staat te wachten, te koukleumen mag ik wel zeggen. Het duurt soms erg lang eer men bij de voordeur is, vaak zit die dan op slot en de sleutel ligt ook niet altijd in de buurt. Vervolgens moet er eigenlijk altijd naar geld gezocht worden. Geld is uit de tijd, we zouden een chipper mee moeten krijgen. Één handige wijkgenoot had speciaal een potje met collectegeld in de hal staan, maar ik zag bijvoorbeeld ook een moeder haastig wat kleingeld uit het spaarvarken van een van de kinderen schudden. En dan glimlach je en bedank je vriendelijk ook al zijn het maar een paar koperen muntjes.
Af en toe zijn er mensen die je even binnen vragen terwijl ze lopen te zoeken, zodat je weer een beetje kan opwarmen. Die en passant ook nog even hun nieuwe gordijnen showen, of hun speciaal bestelde extra brede deur. En die je succes wensen als je verder gaat. Gewoon vriendelijke mensen, misschien ook met eigen collecte-ervaring. Aan de andere kant zijn er ook botte reacties. Men laat je eenvoudig voor de deur staan of geeft onnodig onvriendelijk te kennen dat er ‘aan de deur niet gegeven’ wordt. Mensen kunnen je het gevoel geven dat je voor jezelf loopt te bedelen. Hoort erbij, dat verschil is er altijd. Maar in je eigen wijk is het anders, we kennen elkaar allemaal wel van gezicht. Ik wil eigenlijk helemaal niet weten wie hier de botterikken zijn. Nu staan er in mijn gezellige buurt ineens een paar huizen met een bars gezicht.
Ik heb ook zo’n potje in de kast staan met kleingeld voor deurcollectes. Maar gisteren kwam ik tot de conclusie dat je zo’n potje toch van tijd tot tijd moet aanvullen….
Mijn zoon riep naar boven dat er een collecte aan de deur stond. Op weg naar de deur deed ik een flinke graai in dat potje waar nog alleen 20 en 10 eurocent inzaten. Bij de deur gekomen zag ik tot mijn grote ergenis dat het een lijst was in plaats van een bus. Dus moest ik naar binnen en alles netjes tellen.
Het is een rare tijd in het jaar om nu voor de reumacollecte te lopen. Reuma, juist de ziekte die zoveel warmte nodig heeft….
Ik loop (fiets) altijd voor het astmafonds ergens in mei, dat bevalt me wel goed.
Ik heb nog nooit met een ‘bedelbus’ rondgelopen, maar ik heb wel altijd geld klaarliggen. Ik heb wel respect voor ieder die met een bus rondlopen
Kankerbestrijding, Hartstichting,Amnesty, Rode Kruis..Ik heb dit jaar een paar keer afgezegd voor een collecte omdat ze anders steeds dezelfde vent voor de deur hebben staan, en dat wil ik niet. Ik heb dezelfde ervaringen met botte reacties. Ik lach dan vriendelijk en denk in mezelf: “Barst dan”
Zo leer je wel je buurtgenoten kennen. Hier komt maar 1 x per jaar een collectant aan de deur en dat is mijn buurvrouw :~). Vraag me niet voor welk goed doel ze collecteert.
Ik heb een aantal jaren voor jantje beton gecollecteerd. Schandalig hoe je af en toe wordt behandeld.
Ze kwamen ook bij mij afgelopen week, een van de weinigen, want ik word vaak over geslagen, daardoor moet ik ook altijd naar geld zoeken.
Vroeger heb ik het zelf ook wel gedaan, vond het altijd wel leuk om te doen.
Ik heb het ook nog nooit gedaan maar onlangs vroeg het Rode Kruis of ik wou. Nee. Ik vind het eigenlijk een behoorlijk achterhaalde manier van doen. Vroeger kon het niet anders en ik heb alle respect voor al die mensen die jarenlang langs de deuren zijn gegaan, maar nu kun je je geld toch via internet overmaken, en dat gebeurt ook, zoals onlangs voor Haïti, toen heeft het Rode Kruis hier een hoop geld spontaan overgemaakt gekregen (er was niet eens een tv uitzending voor; ik weet niet meer hoeveel het was, maar wel een heel groot bedrag). Ik denk dat de mensen zo ook meer geven dan die paar kwartjes of euro’s aan de deur. Voor de plaatselijke speeltuin is het natuurlijk weer heel anders, maar die grote doelen, daar lijkt het mij niet zo effectief voor.
Ja, jammer is dat. Het is zo’n kleine moeite om een beetje vriendelijk te zijn.
Ik moet trouwens ook (bijna)altijd zoeken naar mijn portemonnee. De collectanten blijven inderdaad heel geduldig wachten. Petje af!
Ik vind het ook wel wat achterhaald, maar ik vind het wel heel kranig van je.
Voor mijn gevoel wordt er hier steeds minder gecollecteerd, maar ik heb nog maar zelden iemand voorbij gestuurd zonder een duit in het zakje te doen.
@Irene: Met rampenacties kun je dit niet vergelijken,daar horen ook vreselijke nieuwsbeelden bij, en eventueel televisieavonden en heel veel gratis publiciteit. En het gevoel dat je met z’n allen fijn al die zielige slachtoffers helpt. Bijna niemand maakt spontaan even wat geld over voor wetenschappelijk onderzoek en voorlichting. Terwijl er veel onderzoekers zijn die voor hun werk echt afhankelijk zijn van bijdragen uit de collectepot.
komt me bekend voor: deur op slot en sleutel niet bij de hand.
Zo’n collecte potje lijkt me wel handig trouwens.
Goed zo, mijn vriendje heeft ook reuma.
Er zijn nog steeds mensen die vijf eurocent in zo’n collectebus gooien…
Koud he dat lopen langs de deuren, wij hebben een week eerder onze jaarlijkse plicht gedaan en gelopen voor Jantje Beton. Omdat er hier in het dorp nauwelijks collectanten beschikbaar zijn hebben we met 5 collectanten hele dorp gedaan en dan is het niet een avondje even je straat doen, maar echt een week in de kou buffelen.
Ik hooop dat de opbrengst van jouw actie een succes was.